Plastyka małżowin nosowych

Małżowiny nosowe dolne to wypukłe obszary bocznej ściany jamy nosowej, zbudowane z kostnego szkieletu otoczonego błoną śluzową. Charakteryzują się silnym unaczynieniem, co umożliwia im ogrzewanie, oczyszczanie i nawilżanie wdychanego powietrza, chroniąc płuc przed zanieczyszczeniami i pyłkami. Niestety, w przypadku procesów zapalnych, szczególnie przewlekłych infekcji lub nawracających alergii, może dojść do obrzęku i przerostu małżowin nosowych. Konsekwencją tych stanów może być konieczność zastosowania procedury znanej jako konchoplastyka. Metoda ta, opierająca się na radiochirurgii przy użyciu fal radiowych, trwale zmniejsza przerost tkanki, przynosząc ulgę w leczeniu tej dysfunkcji.

Wykonanie zabiegu zalecane jest w przypadku:

• nawracające infekcje górnych dróg oddechowych,
• chrapanie i towarzyszące mu bezdechy senne
• przewlekły nieżyt nosa
• osłabiony węch
• trudności w oddychaniu przez nos
• zaburzenia drożności trąbki Eustachiusza

Zabieg przeprowadza się zazwyczaj w znieczuleniu miejscowym, choć czasem stosuje się znieczulenie ogólne. Średni czas trwania konchoplastyki wynosi około 30 minut. Najczęściej używaną metodą jest koblacja, wykorzystująca fale radiowe i temperatury w zakresie 40° – 70°C do precyzyjnego oddzielenia tkanek poprzez ich odparowanie. Efektem zabiegu jest redukcja objętości małżowin nosowych, a trwałe efekty stają się odczuwalne przez pacjenta po około 2 tygodniach od zabiegu. Ważne jest, że konchoplastyka nie wymaga hospitalizacji, a pacjenci nie muszą się obawiać widocznych śladów po zabiegu, ponieważ zazwyczaj nie występują. Często konchoplastyka jest wykonywana jednocześnie z septoplastyką (korektą przegrody nosowej), co nazywane jest septokonchoplastyką.

• kichanie wyłącznie z otwartymi ustami
• unikanie lotów samolotem
• nawilżanie wnętrza nosa specjalnymi preparatami medycznymi
• unikanie nadmiernego wysiłku fizycznego

• ogólny zły stan zdrowia Pacjenta,
• przyjmowanie leków rozrzedzających krew,
• opryszczkę wargową,
• wystąpienie uczulenia na leki znieczulające lub choroby uniemożliwiające narkozę,
• czynną infekcję dróg oddechowych.

Potencjalne skutki uboczne, choć rzadkie, mogą obejmować wczesne krwawienia (do 24 godzin po zabiegu) lub krwawienia późne (do 7 dni po zabiegu). W przypadku krwawień późnych może być konieczne zastosowanie tamponady. Termiczne uszkodzenie błony śluzowej małżowin czasami może prowadzić do powstawania strupów, które zazwyczaj ustępują w ciągu 2 tygodni po zastosowaniu nawilżających leków do nosa.