Usunięcie ciała obcego

Usunięcie ciała obcego z powierzchni organizmu to zazwyczaj stosunkowo prosty zabieg, który obejmuje ręczne usunięcie obcych cząsteczek z rany. Procedura zaczyna się od nacięcia skóry, a następnie wydobycia lub usunięcia ciała obcego, selektywnie lub wraz z pewnym obszarem zdrowych tkanek. W przypadku obrażeń szczególnie wrażliwych obszarów, takich jak gałki oczne, postępowanie może wymagać dostosowania procesu leczenia lub przeniesienia pacjenta na specjalistyczny oddział szpitalny. W większości przypadków, gdy obrażenia są ograniczone do zewnętrznych powłok ciała, wycięcie i usunięcie ciała obcego z powierzchni organizmu jest procedurą bezpieczną i stosunkowo prostą, a pacjent może opuścić klinikę po jej zakończeniu, o ile nie wystąpią powikłania.

W praktyce każdego przypadku, gdy ciało obce utkwi w powierzchownych tkankach pacjenta, zaleca się przeprowadzenie procedury wycięcia i usunięcia tego ciała obcego z organizmu. Jest to podyktowane przede wszystkim tym, że choć w początkowym okresie po dostaniu się obcej struktury do tkanki pacjenta nie występują widoczne reakcje zapalne ani uczucie bólu, a pacjent pozostaje w dobrym stanie zdrowia, nie można wykluczyć, że w przyszłości organizm zareaguje na nią patologicznie.

W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie badań obrazowych w celu dokładnej lokalizacji ciała obcego. Do tych badań zaliczamy:

• Badanie radiologiczne (RTG)
• Badanie ultrasonograficzne 
• Tomografia komputerowa 
• Rezonans magnetyczny 

Kluczowe jest upewnienie się, że obrażenia są ograniczone wyłącznie do zewnętrznych warstw ciała. Po potwierdzeniu tego faktu, przystępuje się do zabiegu. Przed wycięciem i usunięciem ciała obcego, skóra jest starannie oczyszczana i dezynfekowana. Następnie ręcznie wydobywane są fragmenty i cząsteczki obce. W przypadku przedmiotów, które są mocno osadzone w tkankach, może być konieczne ich wycięcie. W takich sytuacjach skóra jest miejscowo znieczulana za pomocą lidokainy. 

Po wykonaniu nacięcia i usunięciu ciała obcego z tkanki podskórnej, istotne jest monitorowanie ewentualnych objawów infekcji, takich jak zaczerwienienie, podwyższone ciepło skóry, bolesność, wydzielina ropna i gorączka. Ważne jest również regularna zmiana opatrunku i dezynfekcja rany. Należy zachować higienę osobistą, ale unikać nadmiernego moczenia rany.

Do czasu pełnego zagojenia się rany, zaleca się ograniczenie aktywności fizycznej. Po kilku dniach, zwykle około 7 dni po zabiegu, pacjent powinien skonsultować się ponownie z lekarzem w celu oceny stanu rany i ewentualnego usunięcia szwów. 

• umiejscowienie ciała obcego w pobliżu ważnych struktur anatomicznych takich jak nerwy i/lub naczynia krwionośne,

• niemożność wykonania u pacjenta znieczulenia (przeciwwskazanie względne).

Do potencjalnych powikłań po przeprowadzeniu prostego nacięcia i usunięcia ciała obcego z tkanki podskórnej zalicza się:

• Uszkodzenie istotnych pod względem życiowym struktur, takich jak nerwy, naczynia krwionośne czy ścięgna, znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie ciała obcego.
• Możliwość wystąpienia krwawienia.
• Ryzyko zakażenia tkanek otaczających ciało obce lub samej rany.
• Tworzenie się bliznowców jako rezultat wykonanego nacięcia i założenia szwów.
• Niepowodzenie w pełnym usunięciu ciała obcego.
• Rozwarstwienie się rany po zabiegu.